Þá ákvað ég loksins að blogga
almennilega...
Ég er enn í verknáminu og Heimir
Sigurpáll er enn hjá ömmu og afa í Sveinungsvík..
Ég fór að hugsa um mömmu í dag. Það er
satt sem fólk sagði fyrir tæpum sjö árum síðan (vá hvað það er
langt síðan!), þetta verður aldrei auðvelt en þó auðveldara. Ég á
alltaf eftir að sakna hennar og óska þess að ég gæti leitað til
hennar með ýmislegt. Sérstaklega finnst mér það erfitt að hafa hana
ekki núna, þegar ég er með Heimi Sigurpál... Það væri gott að hafa
mömmu sína að leita til, þó að auðvitað hef ég stjúpmóður mína,
tengdamóður og frænkur, þá er það alls ekki það sama. Stundum þegar
mér finnst þetta allt saman vera of mikið, námið, strákurinn og
bara allt, þá langar mig bara mest að skríða í mömmufang og skæla.
En það þýðir víst ekki, auðvitað get ég svosem skælt hvar sem er,
en núna þegar ég er orðinn “fullorðin” (tala um það hérna á eftir)
þá reynir maður frekar að herða sig upp og brosa einu gervibrosinu
enn framan í heiminn, því núna veit ég það að þetta líður hjá á
endanum.
,,Ásrún, þú ert orðin fullorðin!” var
sagt við mig á sjómannadagsballinu með mikilli undrun. Ég var á
ekta fyllerís-trúnó þegar þessi manneskja sagði við mig að hún
hefði aldrei séð litla strákinn minn, á eftir því kom ,,Shit, guð
minn góður Ásrún þú ert orðin fullorðin!!” Eins og köld gusa í
andlitið var mér þá ljóst að það er nokkuð til í þessu. Ég er orðin
lögráða, ég sé um mig sjálf, ég bý sjálf, ég borga reikningana
sjálf, ég hef helling af allskyns reynslu sem ég hef orðið mér útum
með ansi stormasömum unglingsreynslu, ég hef reynt að miðla
þekkingu minni til yngra fólks og svo er það sem þessi manneskja
benti mér svo réttilega á, ég ber fulla ábyrgð með lítilli
manneskju sem ég sjálf fæddi í þennan heim... Samt finnst mér ég
ekkert fullorðin... Þegar ég var lítil hélt ég alltaf að þegar
maður værið orðinn fullorðinn þá væri maður fullorðinn í kollinum
líka. Nei, svo er það bara ekkert þannig! Maður er alltaf hálfgert
barn í kollinum! Heimir frændi segist ekki vera fullorðinn... Hann
er það í árum... Hann er fullorðnari en ég ef maður miðar við það,
og ábyggilega ef maður miðar við lífsreynslu líka, en er ég þá ekki
fullorðnari en hann í “lífinu”, þá meina ég það að ég bý ein (með
Árna og stráknum auðvitað og hann býr hjá afa því það er nú
eiginlega ekki hægt að hafa gamla einan, ég er bara að taka dæmi)
og svo á ég líka barn... Þó svo að hann eigi nú slatta í mér ásamt
pabba, og bar ábyrgð á mér í X langan tíma. Úff,
kanski þetta sé ekkert svo gott dæmi eftir allt saman

Jæja, þá held ég að ég sé búin að
ryðja úr mér meiru en nóg... Alla vega í bili ;Þ
Fyrir þá sem eru æstir í
að læra landafræði, þá lærið bara þetta lag
http://www.youtube.com/watch?v=IDtdQ8bTvRc
Hittumst heil,
NúrsÁ – sem er sólbrunnin á nebbanum
;*